ey şiirin eli, ufkun kitabını aç

9.
''bir beyrut gecesinde yıldızlar uyandırıyor, sorguya çekmek için beni:
          gündüzle mi birliktesin, geceyle mi?
          rüzgârın öfkeyle gelip sana
                  akrabası olduğun ağacı sorduğu doğru mu?
sen neden:
          beyrut'ta şüphe yeşil bir topraktır, diyorsun?
neden sormakta diretiyorsun:
          bir kaynak/bir ağaç ne yapar
          tabiatı ve huyu uzlaşmadan gayrı bir şey değilken?
neden yazmayı taktir eder bir şehir,
          işi yaprağın altında ve adı mürekkep dışı iken?
neden saygılı davranıyorsun
caddeleri ve işyerlerini ölülerle ve davulcularla
          dolduran bu kalemlere?
ve neden sustun,
          gül ağacı geldiğinde
          elini senin üzerine koyduğunda
          ve sana sorduğunda:
          bu koku nereden geldi sana?''

adonis